ABD / Washington, D.C. , ABD / New Jersey, Meksika / Mexico City, Küba / Havana, Şili / Santiago, Venezuela / Caracas, Dominik Cumhuriyeti / Santo Domingo, Almanya / Bad Kreuznach, Almanya / Berlin, Romanya / Bükreş, Hollanda / Amsterdam & Rotterdam & Utrecht, İtalya / Roma, Kuzey Makedonya / Bitola (Manastır), Belçika / Cheratte (Visé), Çekya / Karlovy Vary, Japonya / Kushimoto, Avustralya / Canberra, Avustralya / Sydney, Avustralya / Albany, Yeni Zelanda / Wellington, Azerbaycan / Bakü, Kazakistan / Astana (Nur-Sultan), Kırgızistan / Bişkek & Çolpon-Ata, Türkmenistan / Aşkabat, Bangladeş / Dakka, Pakistan / İslamabad & Sialkot, Hindistan / Yeni Delhi, İsrail / Be’er Sheva & Yehud...
★★★
Bugün bütün Türkiye’de saatler dokuzu beş geçtiğinde, yine dünyanın tek “kitlesel ağlama eylemi”nin parçası olacağız...
Sadece tanıklık etmekle kalmayıp hemen hepimiz birer damla gözyaşıyla o büyük “isyan”a katkıda bulunacağız.
Bunun için ne bir silah dayanacak başımıza, ne de tehdit eden olacak...
Ellerimizi pantolonlarımızın, eteklerimizin yanında birleştirip onun mavi gözlerini düşüneceğiz...
Annesinin, babasının ölüm tarihini es geçenler bile, bu dünyanın en büyük eyleminin bir parçası olacak...
Bebekler ağlamayı kesecek, ameliyatlarda cerrahlar ellerinde neşterleriyle saygı duruşuna geçecek.
Felçli Kadriye teyze belki yerinden kımıldayamayacak ama... Onun da gözünden süzülen yaşlar, uzaktan duyulan siren sesine eşlik edecek.
★★★
Bizi tek adamın kulluğundan kurtarıp vatandaş yapan...
Açlıktan, yoksulluktan çekip alan...
Kadınıyla erkeğiyle, Kürdüyle Türküyle, Lazıyla, Çerkeziyle, eşit bir toplum olmamızı sağlayan o büyük önderi anmak için değil sadece...
Onu unutturmak isteyen, küçümseyen, hakaret eden alçaklara karşı dünyanın en büyük direnişini hayata geçirmek için yine koşacağız Anıtkabir’e...
Hayatı boyunca karısına bile bir kere çiçek almayan Necmettin amca elindeki karanfili onun mozolesine bırakacak; birilerinin gözüne sokarcasına!
Ve son nefesini verdiği Dolmabahçe’deki yatağının önünden yine on binler geçecek hıçkıra hıçkıra...
★★★
Bugün 10 Kasım...
Bugün bizim en acı günümüz değil sadece...
Bugün bizim Cumhuriyet’i yıkmak isteyenlere gözyaşlarımızla kararlılığımızı, direnişimizi gösterdiğimiz gün!
Bugün bir devrin kapandığını sananlara...
Bir devrimci öldü diye bayram yapanlara...
Onun kurduğu laik, demokratik, sosyal hukuk devletini yok etmeye çalışanlara...
Eşitliğimize, özgürlüğümüze göz diken karşı devrimcilere...
“Her 10 Kasım’da yaygara koparılıyor. Sap gibi ayakta durmaya gerek yok” diyenlere...
Gözyaşlarımızla tokat atacağımız gün!
★★★
Yukarıda isimlerini sıraladığım ülkelere ve kentlere gelince...
Oradaki Türkler ve Türkiye dostları da kendi yerel saatleriyle tam dokuzu beş geçe...
Tıpkı Türkiye gibi...
Tıpkı İstanbul, Ankara, İzmir, Kırşehir, Trabzon, Diyarbakır, Hakkari gibi...
Yaşadıkları yerlerdeki Atatürk heykelleri önünde toplanıp gözyaşlarıyla, bu sessiz isyana katılacaklar.
Yani... Sessiz, sessiz “yaygara” koparacaklar!
Bizimkine ekleyecekler kendi gözyaşlarını... Ve hep birlikte, o yemini bir kez daha edeceğiz:
Ne karanlığa, ne bölücülere...
Ne de gaflet, dalalet ve ihanet içinde olanlara teslim olacağız!
Her 10 Kasım’da...
Gözyaşlı eylemlerimizle yeşerttiğimiz Atatürk ve Cumhuriyet sevgisini...
Sonsuzluğa taşıyacağız!
