KENDİMİZİ dev aynasında görüyoruz. Her şeyi kolayca başarabileceğimizi sanıyoruz. Gerçeklerle yüzleşince de suçlu arıyoruz. Türkiye’nin Uluslar A Ligi macerası, Türk futbolunun gerçeklerle yüzleşmesi gibiydi. İtalya, Fransa ve Belçika’nın yer aldığı grupta 0 çektik. 80’li yıllardaki ‘şerefli mağlubiyetler’ dönemini hatırlatan bir kazanamama serisine imza attık. 

✶✶✶ 

İLK suçluyu bulduk: Montella… Türkiye’yi Dünya Kupası’na taşırken methiyeler düzenler, üst üste yenilgiler sonrası faturayı ona kesti, İtalyan hoca gitti. 

✶✶✶ 

SERGEN Yalçın göreve geldi, ama milliler çıktığı iki maçı da kazanamadı. Asıl sorunun sistem olduğunu anlamamakta ısrar ediyoruz. 

✶✶✶ 

FRANSA’YA karşı nasıl oynanması gerekiyorsa öyle oynadı milliler. Öncelik gol yememekti. Sergen Hoca beşli savunmayla defansı sağlama almak istedi. Savunmanın aksadığı anlarda Berke kalesinde devleşti, Türkiye’yi maçın içinde tuttu. Ama sıcağa kar dayanmadı, Fransa golleri buldu. Orta saha değişiklikleri daha erken yapılsa skor farklı olur muydu diye düşünmeden edemiyor insan. 

✶✶✶ 

KENDIMIZDEN güçlü takımlarla oynadık. Her şeye rağmen en azından 1 puan almalıydık. 6’da 0 çekmek Bizim Çocuklara yakışmadı. A kalite takımlarla başa baş mücadele edebilirsiniz ama o takımları yenmek için kadronuzda A kalite oyuncu sayısının da fazla olması gerekiyor. Yani, alacağımız daha çok yol var...