Bir ülke teknolojide ilerlemezse, o ülkeye kalıcı refah gelmez.
Batı ülkelerinin zenginliği, teknolojide ilerlemeleri sayesindedir.
Türkiye’nin milli eğitimi çökmüş, ülkenin teknolojisi gelişmemiştir…
Ülkenin insanları “Bizden olanlar” ve “Bizden olmayanlar” diye ikiye bölünmüştür.
Dünyanın hiçbir uygar ülkesinde uygulanmayan “Mülakat sistemi” ile yetenekli, liyakatli gençler saf dışı edilmiş, devlet kadroları liyakatsiz yandaşlarla doldurulmuştur.
Bunun sonucu hazindir…
Bu yüzden “kürdilihicazkar” makamındaki “Dertleri zevk edindim, bende neşe ne arar?” şarkısını söyleyip duruyoruz.
Ülkeye aklın ve bilginin yerine cehalet gelmiş, sağlam karakterin yerini kurnazlık almış, liyakat yerine itaate önem verilmiş, bilimin yerini inanç, ilkenin yerini çıkarcılık almıştır.
Toplum yozlaşmış, yolsuzluklar artmış, harama el uzatılmış, ne ahlâk kalmış, ne de vatan sevgisi?
Milyonlarca çalışan, asgari ücretle yaşamaya mahkûm edilmiş, normal vatandaşa ev sahibi olmak hayal haline gelmiştir.
Türk halkının önemli bir bölümü yoksullaşmaya devam ediyor!
Peki, nedir tüm bunların adı?
“Türkiye Yüzyılı” diyorlar, bize de söyleyecek başka lâf kalmıyor!
